ببخشید 

اجازه هست؟

بانوی شعرهای شما باشیم آقا...؟

و بهانه ی تا نیمه های شب بیداریتان...؟

اجازه هست آقا...؟

کمی توی شعرهایت قدم بزنم؟

و گیسو کمند بیت پنجم آن غزل باشم...؟

راستی آقا

اجازه هست مال خود خود شما بشوم...؟

خانوم خانه تان؟

راستی برای عصر های دلگیرت، کسی نمیخواهی

چای بریزد که چاشنی اش هم لب هایم باشد

برای غروب های بهاری ات همقدمی، همراهی نمیخواهی...؟

اصلا

اجازه هست آقا...

عاشق شما بشوم....؟